Wings A1 - Quintus A1 (veld)
Wings A1 - Quintus A1 (veld) 13-6-2010
Vandaag stond er alweer een belangrijke wedstrijd op het programma van de A1 met succescoach Wim voorop. Na de puzzeltocht die hij de vorige week voor ons in petto had , had leider Wim ditmaal alles piekfijn voor elkaar, en reden we zo naar het veld van Wings in Den Haag. Wim had de geschiedenis er even op nageslagen, en was tot de conclusie gekomen dat hij deze rit voor de 273ste keer reed. Het verbaasde dus eigenlijk niemand dat hij er in 1x naar toe reed. Deze wedstrijd was belangrijk voor het kampioenschap, want bij winst konden de champagneflessen geopend worden , maar bij verlies was het Vlaardingse HWC ineens weer kansrijk , U weet wel, die ploeg met dat verstopte veld. Bij verlies moesten we de laatste 9 min. nog uitspelen van de wedstrijd die we liever snel zouden vergeten. Maar positief als leider Wim is ging hij uit van de overwinning en een rondrit op een open wagen door Kwintsheul. Wie er ook uitgingen , dat waren de meiden van de A1, die het werk op moesten knappen, en wel op de avond VOOR de wedstrijd. De meiden hadden hier goede ervaring mee , want de vorige keer tegen deze tegenstander ging het ook zo lekker na een avondje stappen met het hele team. In feite waren zij dus grensverleggend bezig en zou het mij niet verbazen als zij een keer in “mythbusters” komen, om te kijken of deze zelf verzonnen legende waar is. Gelukkig was Wim niet op de hoogte van het uitgaansgedrag van “zijn” meiden, anders had het zweet hem uitgebroken al voor er een balletje gegooid was. Het was dus sociaal te noemen, dat de meiden rekening hielden met de gemoedstoestand van Wim.
Toch zou het Wim al snel duidelijk worden dat ze geen van allen (de uitzondering bevestigt de regel) om half 10 waren gaan slapen, om uit te rusten voor deze kampioenswedstrijd.
Wat Wim in de eerste helft te zien kreeg voorspelde niet veel goeds. Het leek erop dat er in een wassenbeeldenmuseum met een stel slaapwandelaars gewonnen moest worden van Wings , die voor de wedstrijd allemaal voorzien waren van nieuwe batterijen (hopelijk geen Duracel) Wat Wim ook zei, riep, gilde zelfs, het kwam niet aan. Volgens Wim zat er bagger in hun oren ( het kan ook was zijn geweest). De realiteit was wel, dat ze continu achter de feiten aan liepen en met een achterstand van 13-10 de rust in gingen.
Wat er precies gezegd is in de rust, we kunnen er alleen maar naar gissen, maar dat Wim zijn wassenbeelden , als een echte “wax house whisperer” iets ingefluisterd had was duidelijk. Na de hervatting mochten de Wings nog even tegenspartelen, maar de opmars van de Quintus meiden was niet meer te stoppen, nu werden plots wel alle ballen gevangen, nu werden de breaks ineens wel goed uitgevoerd, en ja, als de wals eenmaal op stoom is, maak je dan maar uit de voeten. De Wings meiden konden het tempo niet meer volgen en ondanks hun “wings” konden zij niet op tijd wegkomen voor de aanstormende “wals” genaamd Quintus . Het gevolg laat zich raden : ze werden volkomen platgewalst en met een duidelijke 23-33 aan de zegekar gebonden. Waar leider Wim de wedstrijd begon met een strak gezicht, was nu alle spanning van hem afgevallen en er was weer een titel toegevoegd aan een eindeloos lijkende reeks. Alweer de “dubbel” , het moet toch ook bij het technisch kader opgevallen zijn, dat het werk van deze kampioenenmaker niet (alleen) op toeval berust (geintje Wim). Ook is mij ter ore gekomen dat Wim niet alleen met zijn eigen team bemoeienis heeft, maar ook de A4 elke week voorziet van voldoende spelers, ode aan deze clubman. Na afloop werd er nog een klein feestje gevierd op het schitterende bedrijf van Wim, waar het hele seizoen nog even in vogelvlucht werd doorgenomen onder het genot van een hapje en een drankje. Het hele team gefeliciteerd met dit fantastische resultaat als bekroning van een suuuuperrr seizoen, Groet Hans